Grand Slam Parijs 2018

Een van mijn mooiste medailles won ik in 2015 op de Grand Slam van Parijs. Dit was dan wel een bronzen plak maar oh zo mooi. Maar hoe mooi is het dan als je na 2x 5de in 2016 en 2017 nu GOUD binnenhaalt op precies het zelfde toernooi. De mooiste Grand Slam van het jaar is in de hoofdstad van Frankrijk, Parijs!

Zondag ochtend rond een uur of 8 werd ik wakker. Tijdens het ontwaken voel ik zelf altijd al een beetje de gezonde spanning. Het ontbijten doen we op de kamer. Tussendoor nog even het schaatsen opzetten want Sven Kramer “de legend” moest zijn olympische 5.000 m schaatsen. Ondertussen mijn laatste spullen ingepakt en samen met Frank de Wit gingen we rond kwart voor 10 naar de zaal die op loopafstand was.

De zaal en het ritueel is voor mij bekend. Samen met Frank zorg ik voor een goede warming up. Ikzelf was de eerste vrijgeloot. Dit houdt in dat ik de eerste ronde vrij ben. Ondertussen was mijn tegenstander bekend. De Georg Lasha Taveluri. Het plan is besproken en ik ben klaar voor de uitvoering.

Eindelijk mocht ik dan weer judoën op de mooiste Grand Slam van het jaar. De eerste partij verliep goed. Mijn tegenstander was wat afwachtend en we liepen beiden een Shido op. In de 1:40 minuut scoorde ik een Wazari door middel van een drop Seoi-Nage. Vervolgens kregen we weer beiden een Shido en was de winst binnen.

In de kwartfinale nam ik het op tegen de jonge Belarus Mikita, Sviryd. Deze jongen is enorm gevaarlijk zodra hij dichtbij komt. Dus je begrijpt dat ik daar niet in de buurt ging komen. De partij liep precies zoals ik hem verwachtte. Hij wilde dichtbij komen en ik hield afstand. Vervolgens wilde hij mijn worpen overnemen wat hem niet lukte. Na 3 straffen voor hem was de winst voor mij en mocht ik mijzelf opmaken voor de halve finale tegen de Kroaat Zlatko, Kumric.

Dit was niet de tegenstander die ik verwacht had en komt uit een behoorlijk sterke poule. Maar zo zie je maar, met judo kan van alles gebeuren. Deze Kroaat kende ik al erg goed. Voor deze partij al 5x eerder gewonnen dus mijn vertrouwen was goed. Dit was ook terug te zien aan de partij. Na ruim een minuut gooide ik hem een IPPON door een goed getimede Ko Uchi Gari. Weinig energie verspeeld dus laat die finale maar komen!

Mijn maatje Frank de Wit stond om brons. Samen met de coach Benito Maij even een stuk vlees naar binnen gewerkt. Hierna eventjes mijn familie een knuffel gegeven en mijzelf opmaken voor de finale. Frank en ik gaan de mat op voor de warming-up. Tot mijn groteverbazing komt de Koreaan Guham, Cho waar ik de finale tegen vecht naar mij toe en vertelt mij dat hij niet zal vechten voor het goud. Ik was stom verbaasd en geloofde het niet meteen. Ik liet mijn coach het bij de organisatie natrekken. En ja hoor, het goud was binnen!

Na zilver op de Grand Slam in Tokyo en de Masters in Rusland nu eindelijk goud. En wat voor een goud, ongelofelijk. Het is raar om de finale niet te judoën. Maar ik was er klaar voor, ik was energiek, gretig en hongerig naar dit goud. Als ze niet op komen dagen neem ik dit voor lief en vechten we de volgende keer weer. Na lang wachten mocht ik mijn plak ophalen en naar het Wilhelmus luisteren. Kippenvel en waterige oogjes maar oh oh oh wat was het genieten. Een betere start van 2018 kon ik me niet wensen. GENIETEN